Huilen is in de eerste maanden de enige taal van je baby. Uitzoeken wat je baby bedoelt, kan dan ook behoorlijk vermoeiend zijn. Hier beantwoorden we vier veelgestelde vragen, in de hoop je hoofd een beetje rust te geven.
Waarom huilt mijn baby zodra ik die neerleg?
Omdat lichamelijk contact een echte behoefte is, geen aanstellerij. Negen maanden zwangerschap hebben je baby laten wennen aan een omgeving die voortdurend geborgenheid bood: warmte, beweging en de gedempte geluiden van het lichaam. Ineens alleen zijn, zelfs maar een paar minuten, kan voelen alsof alle vertrouwde houvast wegvalt, vooral in de eerste weken.
Dit gedrag neemt geleidelijk af wanneer je baby andere manieren ontdekt om zich veilig te voelen, zoals een vertrouwd gezicht zien, een knuffeldoekje vasthouden of een bekend geluid horen. Daar bestaat geen vaste planning voor.
Kun je je baby te vaak oppakken?
Nee. Dat is een van de hardnekkigste mythes, die uitgebreid is weerlegd door onderzoek naar hechting. Reageren op de behoefte van je baby aan contact maakt je baby niet afhankelijk of verwend. Onderzoek naar hechting laat juist zien dat baby's van wie de behoeften worden vervuld, meestal meer innerlijke zekerheid ontwikkelen en bij het opgroeien zelfs zelfstandiger worden.
Het idee dat je een baby aan minder contact moet laten wennen om die zelfstandig te maken, heeft geen stevige wetenschappelijke basis. Die overtuiging komt uit een tijd waarin we de behoeften van jonge kinderen minder goed begrepen.
Waarom huilt mijn baby 's avonds meer bij de ene ouder dan bij de andere?
Dat komt vaak voor en is, hoe tegenstrijdig het ook klinkt, vaak een teken dat je baby zich bij die ouder het veiligst voelt. Het is geen afwijzing. Bij iemand die minder vertrouwd is, zoals een oppas of de andere ouder, houdt je baby zich soms meer in. Zodra je baby weer bij de persoon is bij wie die zich het meest op zijn gemak voelt, komt alle spanning van de dag eruit.
Het betekent niet dat de band met de andere ouder slecht is, en het is ook geen probleem dat opgelost moet worden. Het is gewoon een heel gebruikelijk patroon in de eerste maanden.
Hoe herken je het verschil tussen normaal huilen en echte nood?
Meestal huilt een baby om een herkenbare behoefte: honger, een volle luier, vermoeidheid of behoefte aan contact. Je baby wordt rustiger als je daarop reageert, ook als dat soms even duurt. Let extra op heel schel of ongewoon huilen, urenlang ontroostbaar zijn in combinatie met koorts, niet willen drinken of ongewone sufheid, en op elke duidelijke verandering ten opzichte van het normale gedrag van je baby.
In die gevallen kun je beter medisch advies vragen dan afwachten. Jij kent je baby beter dan wie ook, en aanhoudende twijfel is altijd een reden om het te laten nakijken.
Deze informatie is bedoeld als algemene richtlijn en vervangt geen medisch advies. Maak je je zorgen over het huilen van je baby of wordt het je te veel? Je kinderarts is er om je te ondersteunen.
Delen:
De groeicurve van je baby: wanneer moet je je zorgen maken, en wanneer niet?
Je huis babyveilig maken: wanneer begin je en waarmee?